ਆਈਸੀਯੂ ਨਰਸ ਨੇ ਦੱਸੇ ਮਰਨ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਆਖ਼ਰੀ ਸ਼ਬਦ

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਹੱਦ ਅਕਸਰ ਬਹੁਤ ਨਾਜ਼ੁਕ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇੰਟੈਂਸਿਵ ਕੇਅਰ ਯੂਨਿਟ (ਆਈਸੀਯੂ) ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਇਹ ਹਕੀਕਤ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੀ 29 ਸਾਲਾ ਨਰਸ ਕਰਿਸਟੀ ਰਾਬਰਟਸ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਵੇਖਿਆ ਹੈ।
ਉਸ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਮੌਤ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕਈ ਮਰੀਜ਼ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ “ਆਤਮਿਕ ਬਦਲਾਅ” ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਗਿਆਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਆਮ ਸ਼ਬਦ
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ‘ਤੇ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ਵੀਡੀਓ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਤੱਕ 6 ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਕਰਿਸਟੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਈ ਮਰੀਜ਼ ਆਪਣੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਜਜ਼ਬਾਤ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਵੇਂ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਹਾਲਤ ਕਿੰਨੀ ਵੀ ਠੀਕ ਦਿੱਖ ਰਹੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਡਾਕਟਰ ਕੁਝ ਵੀ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋਣ, ਮਰੀਜ਼ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਰੀਜ਼ ਆਮ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ:
“ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਓ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ/ਕਰਦੀ ਹਾਂ।”
“ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ।”
“ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਮਰਨ ਵਾਲਾ/ਵਾਲੀ ਹਾਂ।”
ਉਸ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਮਰੀਜ਼ ਅਕਸਰ ਦਮ ਤੋੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਰਿਸਟੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਸਾਰੇ ਵਾਇਟਲ ਸਾਈਨ ਨਾਰਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੋਈ ਤੁਰੰਤ ਖ਼ਤਰਾ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਕੁਝ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਐਸਾ ਪਲ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮੈਡੀਕਲ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਮੰਨਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਕਲੀਨਿਕਲ ਟੈਸਟ ਬੇਅਸਰ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਰੂਹ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।
ਹੋਰ ਸਿਹਤ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ
ਵਾਇਰਲ ਵੀਡੀਓ ‘ਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਹੈਲਥਕੇਅਰ ਵਰਕਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਰਿਸਟੀ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤੀ ਜਤਾਈ। ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਹੋਸਪਿਸ ਨਰਸ ਨੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕੀਤੀ, “ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹੈ, ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਵਾਇਟਲ ਸਾਈਨ ਸਥਿਰ ਸਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਲਈ।
ਕਰਿਸਟੀ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੌਤ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। “ਅਸੀਂ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਡੂੰਘੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆਉਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦਰਦਨਾਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖ ਲੈਂਦੇ ਹੋ,” ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ।
ਆਪਣੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ‘ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦਿਆਂ, ਕਰਿਸਟੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸਿਰਫ਼ ਭੌਤਿਕ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਖ਼ਿਰਕਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ, ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਤੱਗ ਰਹਿਣ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਿਸ਼ਤੇ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਹੀ ਸੱਚੀ ਮਹੱਤਤਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਨਜ਼ਰੀਏ
ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ‘ਤੇ, ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਫੇਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਿਮਾਗ ਸੰਕੇਤ ਭੇਜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਘਬਰਾਹਟ ਜਾਂ ਬੇਚੈਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਰਿਸਟੀ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੇਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਹੈ।
ਨਰਸਾਂ ਅਤੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੌਤ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਭੌਤਿਕ ਘਟਨਾ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਆਤਮਿਕ ਸਫ਼ਰ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਕਰਿਸਟੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੇ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚਣ ‘ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇਨਸਾਨ ਵਾਕਈ ਆਪਣੀ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿਦਾਈ ਨੂੰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।